Gerçek olamayacak kadar güzel.

Çok tuhaf bir duygudur aşk, var olduğuna inanananlar için.
İnsana çok garip şeyler yaptırabilir, sana yeni bir yaşam
sunabilir yada yerin dibine sokabilir.
İşte ben bu duygunun var olmadığını yıllarca savundum,
gerçek olamayacağını, gerçek olamayacak kadar güzel olduğunu.
Haklıydımda kendimce onu hayatımdan söküp atmıştım.
Herkese öğütler verdim bir bilge gibi çok insan kurtardım
belki onlarca çift şuan sayemde mutludurlar.
peki ya ben hiç aşık olmadım mı? oldum,
hani şu genel inanış vardırya "doğru insanı bulmak"
Hayalindeki sevgili, göz karartan aşk palavraları.
Bir kız tanıdım düşmüştü, yorgundu, dokunsan kırılabilirdi,
ama tüm görkemiyle ayakta durmaya çalışıyordu ve bunu başarıyordu.
İyilik yapmaya çalışıyordu farkettirmese de yaptığı her iyilikte
geçmişinden br parçayı silebilmenin umudunu taşıyordu hep.
Gerçek bir hanımefendi olmaya çalışıyordu başarıyorduda ama içinde herkesten saklamaya çalıştığı birşeyler vardı, ve benim bunu farketmem geç olmadı.
Bu sadistik yönün sebebi neydi? bunu bulmam ve ona yardımcı olmam gerektiğini hissettim.
Defalarca konuştum onunla çoğu sabaha kadar süren konuşmalardı.
Her geçen konuşmada ona daha fazla bağlanıyordum.
Aptal aşığa dönüşme safhalarından biriydi bu ve ben hiçbirşeyin farkında olmadan
bu yolda koşarak ilerliyordum. Hayata karşı koyduğu duvarlarını geçtim önce
Çok tuhaftı onu tanıdıkca beni mutlu edebilicek tek kız olduğunu düşünmeye başladım.
ama içimden bir ses bana sürekli engel olmaya çalışıyordu, sanırım o konuşan mantığımdı.
Oda benden hoşlandığını söylediğinde çok tuhaf bir duygu kaplamıştı içimi,
gerçek olamayacak kadar güzel bir duygu.
Çok iyi anlaşıyorduk neredeyse hiçbir sorunumuz yoktu.
Tâki benim Nostradamus damarım tutana dek. Ona dikkatli olmasını söyledim
Bana inanmadı tabiki, doğru olduğunu bildigi şeyi yapmaya devam etti.
Beni tanıyanlar bilir kehanetlerimin ne denli güçlü olduğunu
hiç yanılmamıştım hayatımda keşke bu sefer yanılsaydım.
Yerle bir olmuştu, yanında durmaya çalıştım kendinden korktuğunu bana zarar verebileceğini söyleyerek çıkıp gitti hayatımdan.
Ve ben sadece arkasından bakmakla yetinebildim.
Belki birgün geri döner belki dönemez bunu bilemem.
Artık aşkın varlığını inkar edemiyordum bir anda değiştirmişti
hayatımı, hayallermi nasıl inkar edebilirdim ki?
Dönüp ardıma baktığımda söyliyebileceğim tek şey,
zaten gerçek olamayacak kadar güzel olduğuydu...