Platonik

Çocukluğumdan kalma bir hastalıktır bende platoniklik. Hep çizgi film kahramanlarına aşık olup onlarla hayaller kurardım sonra hep aklımın bi ucunda benim için mükemmel bir meleğin hayalini kurmaya başladım ama bu melek gerçek değildi olamazdı çünkü, bu bir Aşık hikayesi gibiydi. Aşıkların ozanların hikayesini bilirmisin ? birgün hayallerinde çok güzel bir kız görür ona aşık olur ve sazlarıyla şehir şehir dolaşıp imkansız oldunu bile bile onu ararlar. platoniklik böyle birşey işte asla bulamayacagını bile bile bağlanmak. Ama birgün bana çok farklı birşey oldu. Dünyada yaşayan bir kıza aşık oldum, en başta imsansız gibiydi bende biliyordum bunu, koparmaya çalıştım kendimi olmadı yapamadım her geçen dakika içime işledi daha daha çok daha derine. Artık onunla hayal kurmaktan kendimi alamaz oldum. Geceleri karanlıkta herşeyi kapatır kulaklıklarımı takıp müzik dinler ve platonik aşkımı hayal ederdim bu benim gizli mabedimdi. Bir süre sonra farkettimki ondan başkasını düşünemez oldum hayallerimde. Ama nasıl olur? hiç görmedin kokusunu duymadın tenine dokunmadın nasıl böyle aşık olursun? Ben Tanrıyıda hiç görmedim, gökten inen bir meleğin ellerini tutmadım hiç, pekiya sevmiyormuyum onları ? aşık değilmiyim ben ? işte ben platonik aşklarımada bu derece bağlıyım biliyorum saçma ama elimden birşey gelmiyor, gelsinde istemiyorum ben düşüncelerimde, hislerimde ve hayallerimde mutluyum.